SAYYESeaSY.com
HOME  l  ARTICLE  l  PORTFOLIO  l  ABOUT  l  CONTACT
 
 
SAYYES's
PORTFOLIO		  
   
   

" Pueng @ CU "
Faculty of Commerce and Accountancy
Bachelor of Business Administration (BBA)
Chulalongkorn University
date on June 28 2009
July 10 2009

  

 

 

Do you need me, like I need you?
Or am I standing still, beneath the darkened sky?
Was that you passing me by?
Sweet sorrow is the call tomorrow ...


. . . .
. . .
.

 



Forever and ever, You'll stay in my heart And I will love you
Forever and ever, We never will part , Oh how I'll love you

. . . . . .
. . . .
. .
.
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                         

 


 

 

  Oh, it's a private emotion that fills you tonight ...
  And the silence falls between us ...
  As the shadows steal the light and wherever you may find it ...
  Wherever it may lead, Let your private emotion come to me ...

                                  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                                                                                    

 

 if you want to leave I can gaurantee ...  
You won't find nobody else like me ...  

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 
     

.
.
.

 

.
.
.

 

      

 

.
.
.

 

 

.
.
.

 

 

 

.
.
.

                      

 

 

 
 

 

 

  

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    
     

.
.
.

If you'd all the way show me the world, where I will stay in love

.
.
.

 

รูปนี้ถ่ายที่ตึก Chamchuri Square
นางแบบอยู่ข้างใน ส่วนผมอยู่ข้างนอกกระจก แล้วใช้ภาษาใบ้ให้โพสไปเรื่อย ๆ เดี๋ยวผมถ่ายเอง
โชคดีที่น้องเค้าเก่ง โพสได้เรื่อยๆ โดยที่ไม่ต้องบอกอะไรมาก ตากล้องก็แค่วางมุม จัดองค์ประกอบให้ดีๆ แล้วกดชัตเตอร์ซะ !
รูปแทบไม่ได้แต่ง ที่เห็นเบลอ ๆ นั่นเพราะเงาจากกระจก ส่วนทำไมหน้านางแบบชัด ก็เพราะจับโฟกัสไว้ที่หน้าน้องเค้าก็เท่านั้นเอง
แต่ต้องเลือกจุดที่กระจกสะอาด ๆ เพื่อวางหน้านางแบบให้ผ่านตรงนั้นด้วยนะ ไม่งั้นจะพานเบลอกันไปหมดทั้งรูป

.
.
.

 



หลังตึกเทคนิค แถว ๆ วิศวะ
นาน ๆ จะได้มาถ่ายแถวนี้ซักที เข้าท่าทีเดียว เพราะคนไม่เยอะแต่มีอะไรให้เล่นเยอะแยะเลย
รูปนี้ให้น้องผึ้งขึ้นไปนั่งที่ขอบหน้าต่าง แล้วมองเหม่อ ๆ ไปข้างบน
โดยใช้แผ่น Reflex สีเงิน เปิดเงา แสงในภาพเลยแปลก ๆ มี มืดบ้าง สว่างบ้าง เพราะแสงตกกระทบไม่เท่ากัน แต่ผมว่าเจ๋งดีนะ
ส่วนตอนถ่าย ถ่ายมาหลายชอร์ต อย่างรูปนี้เล่นเป็นแนวตั้ง เก็บทางเดินลาดมาด้วย เพื่อที่ line บนรูปจะได้ตัดกับแนวอิฐมอญ
บาง Shot ก็ถ่าย Crop ช่วงบนเอาแต่แนวอิฐมอญ ก็เก็บมาด้วยเหมือนกัน เพื่อจะได้เอาไว้ใช้งานหลาย ๆ แบบ

.
.
.

 

สะบัดครุยรูปนี้ ถ่ายเพื่อเอามาทำรูปต่อ ตามที่คิดไว้ตั้งแต่้ตอนถ่าย ( อย่างรูปนี้เป็นแบบ Original )
แต่ฉากไม่ค่อยดี เพราะไม่มีโอกาสเลือกสถานที่มากนัก เลยถ่ายเล่นแค่ขำ ๆ เพื่อหนีกลุ่มโซนิคบูม ที่กำลังเดินเข้ามา

.
.
.

 

ตอนถ่าย ตั้งใจให้ติดแค่คำว่า Chamchuri มาแค่นี้เลย
เพื่อจะได้รู้สึกถึงอะไรที่มันเป็น จุฬา มากกว่าชุดครุยอย่างเดียว

.
.
.

 




ตึกเทวาลัย วางดอกไม้ไว้ข้าง ๆ แล้วให้น้องเค้ามองไปที่ดอกไม้เป็นจุดดึงสายตา
ถ่ายเก็บมาทั้ง แนวตั้ง แนวนอน โดยใช้ 70-200 ยิงเข้าไป
ที่เหลือเรื่องมิติและการไล่ดีเทล ปล่อยให้กล้องจัดการเอง

.
.
.

      
 

 

 

  

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    
     

 

 

.
.
.

If you'd all the way show me the world, where I will stay in love

.
.
.

 

เปิด Reflex ด้านเงิน แล้วถ่ายโดยให้แบบไม่ต้องมองกล้อง ให้น้องเค้าพร๊อยต์ขาข้างนึง ไม่ต้องยืนแข็งทื่อ ๆ
พอส่งงานไปแล้ว ถึงรู้ตัวว่า ผมพลาดอย่างนึง เห็นกันมั้ย ? คือผมลืม Retouch มือถือ ออกไปจากรูป TT

.
.
.

 



มองเหม่อ ๆ ไม่ต้องมองกล้องแบบนี้ ผมชอบใช้บ่อย ๆ เพราะเวลาดูภาพแล้ว มันรู้สึกนิ่ม ๆ ดีนะ ว่ามั้ย
แต่อย่าลืมว่า ต้องเก็บ Shot ที่ตามองกล้องมาด้วยนะ เพราะบางคนก็ชอบรูปที่ตัวเองมองกล้องเหมือนกัน

.
.
.

 

 

 

น่ารักดีนะรูปนี้
ครอบครัวนี้น่ารักมากมาย นานๆจะเจอซักที ที่ทั้งครอบครัวเล่นกับกล้องแบบนี้ ... วันนั้นเลยพา คุณพ่อ คุณแม่ เดินลากยาวแทบทั่วมหาลัยเลย
ภาพถ่ายกับครอบครัว ผมมักให้ความสำคัญมากกว่ารูปหมู่ที่ถ่ายกับเพื่อนเป็นกลุ่ม โดยต้องมีรูปครอบครัวที่เค้าอัดใหญ่ไว้ดูได้ 1-2 รูปเป็นอย่างน้อยที่สุด
ผมจะใช้วิธีเตี๊ยมกับน้องที่ถ่ายไว้ก่อนเริ่มงาน เลยว่า
" วันถ่ายจริง เราต้องแบ่งเวลาไว้คร่าว ๆ ก่อนเลยว่า ถ่ายกับเพื่อน ถ่ายกับพ่อแม่ และมีเวลาให้พี่เยสถ่ายเดียวอย่างน้อย 2 ชั่วโมงถ้าเป็นไปได้ "
รับรองเลยว่า ถ้าทำแบบนี้ได้ เราจะมีรูปสวย ๆ กลับบ้านแน่นอน

.
.
.

 

รูปนี้ถ่ายที่ตึก Chamchuri Square ผมให้น้องเค้าไปอยู่หลังกระจก แล้วตัวผมเองอยู่ข้างนอก ...
ชี้โบ้ชี้เบ้ ให้โพสท่าไว้ เพราะคุยกันไม่ได้ยิน แล้วถ่ายผ่านกระจกมาเลย ก็ได้รูปที่ต้องการ
แต่ตอนแต่งรูปมีปัญหา คือคอนทราสบนขอบตามันขึ้นมาเยอะเกินเพราะโดนการหักเหของกระจก ...
แต่ก็หยวน ๆ เพราะเอาอารมณ์ของภาพโดยรวมแทน ...

.
.
.

 

บอกให้น้องยืนคู่กัน นับ 1 2 3 สะบัดครุย ! แล้วถ่ายเลย ...
มุขนี้ใช้บ่อย เพราะเล่นแล้วสนุกดี ...

.
.
.

 

 

 

" แนวนอน แนวตั้ง และ ตั้งใจเอียง " ... อย่างน้อยสุด ผมจะกดมา 3 Shot ต่อ รูป 1 รูป เป็นมาตราฐานไว้ก่อน
หรือ จะกดมามากกว่านั้นก็ว่ากันอีกที ( เพิ่มรูป เต็มตัว - ครึ่งตัว เข้าไปอีก ) แล้วค่อยมาเลือกดู ว่ารูปไหนน่าเอามาใช้ที่สุด
วิธีนี้ ถ้ารวมกันทั้งงาน จะทำให้รูปทั้งหมดเยอะแยะมากมาย ซึ่งคนทำรูปต้องเหนื่อยเพิ่มขึ้นแน่นอน
แต่หลาย ๆ ครั้งที่สูตร กาแฟ 3 in 1 แบบนี้ คุ้มค่ามาก ๆ เมื่อดึงรูปออกมาใช้งาน

.
.
.

 

เดินผ่านมุมไหน ก็พยายามเอามาเล่นให้ได้เยอะที่สุด เพราะงานแบบนี้ ต้องนึกไว้เสมอว่า
" เวลามีน้อย ใช้สอยให้ประหยัด "

.
.
.

 



ตอนถ่ายรูปนี้เสียดายเหมือนกันที่เก็บชื่อตึกมาไม่ครบ (ถ้าเก็บหมดก็จะติดคนข้าง ๆ มาด้วย เพราะมีคนยืนอยู่ ต้องเลือกเอา)
แถมกล้องติด Fix 85 อยู่ เลยขี้เกียจเปลี่ยนเลนส์เพราะช่วงเย็นร่างกายก็เริ่มล้าแล้ว
เลยถ่ายเน้นนางแบบไปเลย เอาความใสขอเลนส์ Fix เข้าว่า ที่เหลือช่างมัน
พอรูปออกมา แต่งอีกนิด ๆ หน่อย ๆ ก็ใสปิ๊ง แจ่มแมวเลย

.
.
.

 

ช่วงเย็นแล้วแต่ยังอยู่ในตึก ไม่รู้จะเล่นมุขไหน เลยใช้ Fisheye เล่นกับต้นเสาให้ดูโค้ง ๆ แปลก ๆ
โดยนอนถ่ายเอา เพื่อเก็บเพดานและเสาให้ครบไปเลย แต่พยายามให้ตัวแบบอยู่กลางไว้ ไม่งั้นจะคนเบี้ยวได้
ถ่ายมาหลายรูป บางรูปติดขาติดเท้าตัวเองเข้ามาด้วย ก็ต้องเอามา Retouch ออกที่หลัง เป็นปกติ ...

.
.
.

 

ถ่ายแบบเรียบ ๆ ง่าย ๆ โดยทิ้ง Space ของพื้นที่รูปไว้ด้วย เผื่อเอารูปไปใช้งานอะไรต่อก็ว่ากันไป
ถ่ายแบบนี้ ผมจะยิงทั้ง Shot แน่น ๆ และ หลวม ๆ เอาไว้หลาย ๆ ภาพ แนวตั้ง แนวนอน ถ่ายมาหลาย ๆ รูป
เพราะเรามีโอกาสตรงนั้นแค่ครั้งเดียว ถ้าไม่เก็บหลาย ๆ แบบไว้ก่อน จะให้ย้อนกลับไปถ่ายใหม่คงทำไม่ได้

.
.
.

 

 

      
     

 
 

 

 

  
 

 

 

  

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    
     

.
.
.

If you'd all the way show me the world, where I will stay in love

.
.
.

 

รูปนี้เป็น shot ต่อเนื่องจากรูปข้าง บน บน ( ลองไล่หาดูสิ )
ไม่มีอะไรมาก แค่ลองเก็บมาหลาย ๆ มุม เท่านั้นเอง

.
.
.

 

 

.
.
.

tell me what you need as i wave my magic wand

.
.
.

 

 


อย่างงาน งานนึง ผมจะถ่ายได้เยอะกว่าชาวบ้านเกือบสองเท่า เนื่องจากเป็นคนคิดเร็ว ยิงเร็ว
เวลากลับบ้านแต่ละที จะมีรูปที่ต้องทำเยอะมาก
แถมทุกงานผมถ่ายเป็นไฟล์ RAW หมดทุกรูป เพื่อเก็บรายละเอียดของรูปให้ได้มากที่สุด เลยใช้เวลาทำไฟล์มากขึ้นเป็นเงาตามตัว
แต่การมีรูปเยอะแยะแบบนี้ก็มีข้อดี คือ เราสามารถเลือกรูปมาใช้งานได้เยอะขึ้น
ซึ่งบางครั้งถ้าถ่ายมาน้อยไป ไม่ยิงซ้ำใน Shot นั้นๆ กลับบ้านมา อาจเจอรูปหลับหูหลับตา หรือ effect ต่าง ๆ มาด้วยก็ได้
และต้องอย่าลืมว่า " เรามีโอกาสตรงนั้นแค่ครั้งเดียว ควรทำให้ดีที่สุด "

.
.
.

 

      
 

 

 

  

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 



    

 


    

 


    

 



    

 



    

 

 

    
 

 

 

 

  

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    

 

 

    
     

.
.
.

I think this is a gift from god to have you here

.
.
.

 

 

 



รูปนี้ ให้น้องเค้าชะโงกออกมาจากนอกระเบียงชั้น 4 ตึก BBA
ส่วนตากล้องก็ชะโงกออกมาถ่ายจากอีกช่องหนึ่ง
แต่ไป ๆ มา ๆ ชักลำบาก เลยกระโดดออกไปถ่ายข้างนอกซะเลย

 

.
.
.

 

เดินอยู่ดี ๆ เจอแสงสวย เลยหยุดถ่ายกันซักนิด
โดยใช้ 70-200 2.8 ถ่ายมา เพื่่อให้หลังหลุดไปซะ ตัวแบบจะได้เด่นขึ้น
ภาพนี้ย้อนแสง แต่ไม่ได้ใช้ Reflex ช่วยเปิด
เพราะแสงที่สะท้อนจากพื้นตอนเกือบ ๆ เที่ยงนั้น
จะสะท้อนขึ้นมาเปิดเงาของตัวแบบให้เอง

 

.
.
.

 

 

      
 

 

 

  
 

 

 

  
 

 

 

  
 

 

 

  
 

 

 

  
 

 

 

  
 

 

 

  
 

 

 

  
 

 

 

  
 

 

 

  
 

 

 

  
 

 

 

  

 

 

 

 

 

" ง่าย ๆ แต่ดูดี "

.
.
.

 

 

 

 

 

 

 

.
.
.

 

The best and most beautiful things in the world cannot be seen or even touched.
They must be felt with the heart.

 

.
.
.

 

 

 

 

 

 

 

copyright @ by sayyeseasy.com